506. Skrajności
W normalnym życiu pisarz żyje w skrajnościach: od totalnej rozpaczy i poczucia bezsensu istnienia po…
505. Aforyzmy
Nigdy nie jest tak, że to, co napisałem, równa się temu, co chciałem powiedzieć, proporcje są zawsze…
504. O zachwycie
Takie małe formy, jaka współczesność; będąc produktem takich a nie innych czasów, piszę takie a nie …
503. Patrząc
Można mnie przyrównać do rysownika, który, idąc przez miasto, co chwila zatrzymuje się w zachwycie, …
502. Czas pisania, czas czytania
Nastał czas czytania, czas magazynowania słów, układania ich na półkach, segregowania ich, być może …
501. O niedoskonałości
Co lepsze: pomysł na opowiadanie czy opowiadanie napisane? Zdecydowanie to pierwsze, bo jeszcze wszy…
500. Realistycznie
Tak bardzo chciałbym pisać realistycznie, ale żeby tak pisać, trzeba życie poznać, i to nie swoje, t…
499. Paradoks pisarstwa
Największy paradoks pisarstwa polega na tym, że im więcej słów pisarz zapisuje, tym bardziej oddala …
498. O książce totalnej
Marzenie o książce totalnej: znaleźć taką, w której jest wszystko to, co było możliwe do opisania, i…
497. Jeszcze jedno
Każde zdanie jest zamkniętym cyklem początku i końca, narodzin i śmierci, dlatego pisanie tak uzależ…
496. Małe piękna
Pogoń za nowymi doznaniami nigdy nie ustaje: mógłbym chodzić na dwadzieścia koncertów dziennie, gdyb…
495. Koniec i początek
Bywają dni, że nie można zacząć pisać, wówczas najbardziej tęsknię za zdolnością do pisania, która n…
494. Zapanowanie nad czasem
Pisarstwo to najbardziej enigmatyczny i problematyczny zawód, jaki człowiek może wykonywać: nie wyma…
493. Nie teraz, później
Niektóre z zapisywanych przeze mnie myśli wydają się niedokończone, jakby brakowało w nich co najmni…
492. Zarys zdania
Czytamy tak, jakby teksty napisane w naszym języku rodzimym były napisane w języku obcym, ledwo nam …
491. Pisarze kontemplacyjni
W pewnym sensie jestem kontynuatorem dziedzictwa pisarzy kontemplacyjnych, oszczędnych w formie, roz…
490. Nieskończoność teoretyczna
Pisząc, sam siebie uspokajam, niepokój istnienia odchodzi w dal, w wolnym tempie rozciągam chwile, c…
489. Piąta rano
Piąta rano, a ja już na posterunku, zapisuję to, co odczuwam po otwarciu oczu, zapisuję nowy począte…
488. Poranek
Każdy poranek to dla mnie wybór: czy iść w zastaną rzeczywistość, czy stwarzać ją od nowa, czy dopis…
487. Złudzenie realności
Czytamy bodajże nie dla treści, ale dla wrażeń, odczuć, tego wszystkiego, co konstytuuje nas jako lu…
486. Labirynt
Zdarzają się książki, które zostały jakby dla nas napisane, na specjalne życzenie, które nigdy nie p…
485. Krótka forma
Forma dziś musi być oszczędna, nie ma już czasu, żeby się rozpisywać, rozpisywać to można bohaterów …
484. Nieśmiertelny Walser
Wstrząsające, dojmujące uczucie, gdy czytam zapiski Walsera z 1907 roku, a zdaje mi się, że napisał …
483. Raz napisane
Powstrzymywanie czasu jest esencją pisarstwa: raz napisane, raz utrwalone na piśmie, ma szansę przet…
482. Nie nadążam
Nie nadążam za tokiem myślenia tych, co zgłębili starożytnych filozofów, co przeszli przez kręgi Dan…
481. Fantazja
Fantazja może przybierać różne formy: jako narzędzie pisarskie, jako ucieczka od realności, jako has…
480. Drugi Beckett
Jeśli literatura jest wiecznym powtórzeniem, dlaczego nie doczekaliśmy się drugiego Prousta, drugieg…
479. Pisać, dużo pisać
Pisać, dużo pisać, a słowa same się odnajdą, nawet te, co wydawały się bezpowrotnie zagubione.
478. Nigdy, przenigdy
Nigdy, ale to przenigdy, nie mieliśmy, jako ludzkość, tak nieprzebranej mnogości dzieł wielkich, zna…
477. Za ósmym razem
Z czytaniem nowej książki jest jak ze słuchaniem nowego utworu, bywa, że coś nam się spodoba za pier…
476. Pod własne dyktando
Należałoby, powinno się, trzeba, wymagane jest; gdybym miał słuchać się dobrych rad zewsząd, nigdy b…
475. Marzenie
Zamiast pisać prozę z prawdziwego zdarzenia, schodzę z pisaniem, tak mi się wydaje, poziom niżej, i …
474. Skrawki
Zostały mi skrawki rzeczywistości, inni pisarze zdążyli już zawłaszczyć wszystko, co nie moje, zosta…
473. Marginalizacja
Jeśli pisarze są tak marginalizowani, to kto się ma liczyć w ostatecznym rozrachunku: dyrektorzy ban…
472. Proza bez rankingów
Jako że wszelka proza nie podlega żadnym rankingom, bo nie sposób porównać ze sobą dwóch różnych ksi…
471. Na jednym wdechu
Nie sposób pisać na jednym wdechu, trzeba robić przerwy, i to w tych przerwach dzieją się najciekaws…
470. Wprawne oko
W literaturze nie ma żadnych reguł, w każdym razie takich, jakich należałoby bezwzględnie przestrzeg…
469. Czytając Walsera
Czytając Walsera, nagle zdało mi się, że jedna linijka jest wydrukowana innym fontem; wydarzyło się…
468. Czas odzyskany
W znanej mi dobrze kawiarni właśnie miała zaczynać się rozmowa ze znanym mi pisarzem, ja byłem w pob…
467. Fenomen czytania
A możemy czytamy tylko po, aby wstąpić w szeregi wybranych, poczuć więź ze wspólnotą czytających, i …
466. Jedna strona
U pisarzy cenię maksymalnie jedną stronę, no może góra kilka zdań, bo ich fabuł i tak zwykle nie do…
465. W wymyślonej przyszłości
Nadejdzie zapewne kiedyś taki czas, gdy żaden człowiek nie napisze już żadnej nowej książki. Powodów…
464. Wielka próba
Liczę po cichu na to, że to pisanie to tylko wielka próba, a wielkie pisanie przyjdzie samo później,…
463. Ten sam tekst
Nie jestem tego w żaden sposób w stanie udowodnić, ale tekst, jeden tekst, ten sam tekst, jest inny …
462. Słów brakuje
Bycie pisarzem nigdy się nie kończy, człowiek budzi się nawet w środku nocy, by zapisać sen, albo ki…
461. Odświeżona nowość
Zapomniane teksty można wskrzesić w najprostszy z możliwych sposobów – poprzez ponowne ich wyd…
460. Niedokończenie
Literatura niedokończona mnie fascynuje, świata poza nią nie widzę, tylko w niedokończeniu widzę sen…
459. Przypadkowe myśli
Random thoughts, przypadkowe myśli, czy naprawdę są przypadkowe, skoro pojawiły się teraz, i dlaczeg…
458. Rzeczywistość alternatywna
W tym ćwiczeniu, drodzy studenci, chodzi o to, aby czytelnicy wam uwierzyli, aby to, co napiszecie, …















































