Zapiski z pogranicza literatury

506. Skrajności

506. Skrajności

W normalnym życiu pisarz żyje w skrajnościach: od totalnej rozpaczy i poczucia bezsensu istnienia po…

505. Aforyzmy

505. Aforyzmy

Nigdy nie jest tak, że to, co napisałem, równa się temu, co chciałem powiedzieć, proporcje są zawsze…

504. O zachwycie

504. O zachwycie

Takie małe formy, jaka współczesność; będąc produktem takich a nie innych czasów, piszę takie a nie …

503. Patrząc

503. Patrząc

Można mnie przyrównać do rysownika, który, idąc przez miasto, co chwila zatrzymuje się w zachwycie, …

502. Czas pisania, czas czytania

502. Czas pisania, czas czytania

Nastał czas czytania, czas magazynowania słów, układania ich na półkach, segregowania ich, być może …

501. O niedoskonałości

501. O niedoskonałości

Co lepsze: pomysł na opowiadanie czy opowiadanie napisane? Zdecydowanie to pierwsze, bo jeszcze wszy…

500. Realistycznie

500. Realistycznie

Tak bardzo chciałbym pisać realistycznie, ale żeby tak pisać, trzeba życie poznać, i to nie swoje, t…

499. Paradoks pisarstwa

499. Paradoks pisarstwa

Największy paradoks pisarstwa polega na tym, że im więcej słów pisarz zapisuje, tym bardziej oddala …

498. O książce totalnej

498. O książce totalnej

Marzenie o książce totalnej: znaleźć taką, w której jest wszystko to, co było możliwe do opisania, i…

497. Jeszcze jedno

497. Jeszcze jedno

Każde zdanie jest zamkniętym cyklem początku i końca, narodzin i śmierci, dlatego pisanie tak uzależ…

496. Małe piękna

496. Małe piękna

Pogoń za nowymi doznaniami nigdy nie ustaje: mógłbym chodzić na dwadzieścia koncertów dziennie, gdyb…

495. Koniec i początek

495. Koniec i początek

Bywają dni, że nie można zacząć pisać, wówczas najbardziej tęsknię za zdolnością do pisania, która n…

494. Zapanowanie nad czasem

494. Zapanowanie nad czasem

Pisarstwo to najbardziej enigmatyczny i problematyczny zawód, jaki człowiek może wykonywać: nie wyma…

493. Nie teraz, później

493. Nie teraz, później

Niektóre z zapisywanych przeze mnie myśli wydają się niedokończone, jakby brakowało w nich co najmni…

492. Zarys zdania

492. Zarys zdania

Czytamy tak, jakby teksty napisane w naszym języku rodzimym były napisane w języku obcym, ledwo nam …

491. Pisarze kontemplacyjni

491. Pisarze kontemplacyjni

W pewnym sensie jestem kontynuatorem dziedzictwa pisarzy kontemplacyjnych, oszczędnych w formie, roz…

490. Nieskończoność teoretyczna

490. Nieskończoność teoretyczna

Pisząc, sam siebie uspokajam, niepokój istnienia odchodzi w dal, w wolnym tempie rozciągam chwile, c…

489. Piąta rano

489. Piąta rano

Piąta rano, a ja już na posterunku, zapisuję to, co odczuwam po otwarciu oczu, zapisuję nowy począte…

488. Poranek

488. Poranek

Każdy poranek to dla mnie wybór: czy iść w zastaną rzeczywistość, czy stwarzać ją od nowa, czy dopis…

487. Złudzenie realności

487. Złudzenie realności

Czytamy bodajże nie dla treści, ale dla wrażeń, odczuć, tego wszystkiego, co konstytuuje nas jako lu…

486. Labirynt

486. Labirynt

Zdarzają się książki, które zostały jakby dla nas napisane, na specjalne życzenie, które nigdy nie p…

485. Krótka forma

485. Krótka forma

Forma dziś musi być oszczędna, nie ma już czasu, żeby się rozpisywać, rozpisywać to można bohaterów …

484. Nieśmiertelny Walser

484. Nieśmiertelny Walser

Wstrząsające, dojmujące uczucie, gdy czytam zapiski Walsera z 1907 roku, a zdaje mi się, że napisał …

483. Raz napisane

483. Raz napisane

Powstrzymywanie czasu jest esencją pisarstwa: raz napisane, raz utrwalone na piśmie, ma szansę przet…

482. Nie nadążam

482. Nie nadążam

Nie nadążam za tokiem myślenia tych, co zgłębili starożytnych filozofów, co przeszli przez kręgi Dan…

481. Fantazja

481. Fantazja

Fantazja może przybierać różne formy: jako narzędzie pisarskie, jako ucieczka od realności, jako has…

480. Drugi Beckett

480. Drugi Beckett

Jeśli literatura jest wiecznym powtórzeniem, dlaczego nie doczekaliśmy się drugiego Prousta, drugieg…

479. Pisać, dużo pisać

479. Pisać, dużo pisać

Pisać, dużo pisać, a słowa same się odnajdą, nawet te, co wydawały się bezpowrotnie zagubione.

478. Nigdy, przenigdy

478. Nigdy, przenigdy

Nigdy, ale to przenigdy, nie mieliśmy, jako ludzkość, tak nieprzebranej mnogości dzieł wielkich, zna…

477. Za ósmym razem

477. Za ósmym razem

Z czytaniem nowej książki jest jak ze słuchaniem nowego utworu, bywa, że coś nam się spodoba za pier…

476. Pod własne dyktando

476. Pod własne dyktando

Należałoby, powinno się, trzeba, wymagane jest; gdybym miał słuchać się dobrych rad zewsząd, nigdy b…

475. Marzenie

475. Marzenie

Zamiast pisać prozę z prawdziwego zdarzenia, schodzę z pisaniem, tak mi się wydaje, poziom niżej, i …

474. Skrawki

474. Skrawki

Zostały mi skrawki rzeczywistości, inni pisarze zdążyli już zawłaszczyć wszystko, co nie moje, zosta…

473. Marginalizacja

473. Marginalizacja

Jeśli pisarze są tak marginalizowani, to kto się ma liczyć w ostatecznym rozrachunku: dyrektorzy ban…

472. Proza bez rankingów

472. Proza bez rankingów

Jako że wszelka proza nie podlega żadnym rankingom, bo nie sposób porównać ze sobą dwóch różnych ksi…

471. Na jednym wdechu

471. Na jednym wdechu

Nie sposób pisać na jednym wdechu, trzeba robić przerwy, i to w tych przerwach dzieją się najciekaws…

470. Wprawne oko

470. Wprawne oko

W literaturze nie ma żadnych reguł, w każdym razie takich, jakich należałoby bezwzględnie przestrzeg…

469. Czytając Walsera

469. Czytając Walsera

Czytając Walsera, nagle zdało mi się,  że jedna linijka jest wydrukowana innym fontem; wydarzyło się…

468. Czas odzyskany

468. Czas odzyskany

W znanej mi dobrze kawiarni właśnie miała zaczynać się rozmowa ze znanym mi pisarzem, ja byłem w pob…

467. Fenomen czytania

467. Fenomen czytania

A możemy czytamy tylko po, aby wstąpić w szeregi wybranych, poczuć więź ze wspólnotą czytających, i …

466. Jedna strona

466. Jedna strona

U pisarzy cenię maksymalnie jedną stronę, no może  góra kilka zdań, bo ich fabuł i tak zwykle nie do…

465. W wymyślonej przyszłości

465. W wymyślonej przyszłości

Nadejdzie zapewne kiedyś taki czas, gdy żaden człowiek nie napisze już żadnej nowej książki. Powodów…

464. Wielka próba

464. Wielka próba

Liczę po cichu na to, że to pisanie to tylko wielka próba, a wielkie pisanie przyjdzie samo później,…

463. Ten sam tekst

463. Ten sam tekst

Nie jestem tego w żaden sposób w stanie udowodnić, ale tekst, jeden tekst, ten sam tekst, jest inny …

462. Słów brakuje

462. Słów brakuje

Bycie pisarzem nigdy się nie kończy, człowiek budzi się nawet w środku nocy, by zapisać sen, albo ki…

461. Odświeżona nowość

461. Odświeżona nowość

Zapomniane teksty można wskrzesić w najprostszy z możliwych sposobów – poprzez ponowne ich wyd…

460. Niedokończenie

460. Niedokończenie

Literatura niedokończona mnie fascynuje, świata poza nią nie widzę, tylko w niedokończeniu widzę sen…

459. Przypadkowe myśli

459. Przypadkowe myśli

Random thoughts, przypadkowe myśli, czy naprawdę są przypadkowe, skoro pojawiły się teraz, i dlaczeg…

458. Rzeczywistość alternatywna

458. Rzeczywistość alternatywna

W tym ćwiczeniu, drodzy studenci, chodzi o to, aby czytelnicy wam uwierzyli, aby to, co napiszecie, …