Dobre zdanie można znaleźć wszędzie. Zważmy, że literatura piękna nie jest wyłączną domeną zdań pięknych, mądrych i zachwycających w ten czy inny sposób. Na bibliotekę składają się także eseje, non-fiction, reportaż, biografie, nie mówiąc o pośledniejszych gatunkach. Dobre zdanie, w każdym możliwym sensie słowa dobre, może jednakże przejawiać dwojaką naturę, niczym rozszczepiony promień światła. Bywa elementem płynnej narracji, ale bywa też punktem osobliwym, gdzie świat nagle zatrzymuje się. W obliczu tego jednego, odnalezionego zdania, którego nie sposób było przeoczyć, stajemy bezradni, ale i ciekawi, dokąd nas zaprowadzi. Zdaje się, że tylko w języku, przez język, nieustannie odkrywamy nowe, niezbadane terytoria. Jak mawiał Whitehead – „wszystkie słowa, które rejestruje słownik, nie mogą wyczerpać rzeczywistości„. Jednak te, które posiadamy, mogą nadawać rzeczywistości nowy, głębszy wymiar. A to już jest coś, wielkie coś.
Źródło cytatu: W dialogu I, Jorge Luis Borges, Osvald Ferrari, Editio, 2007, str. 131
Dodaj komentarz