Nie pozwalam zdaniom zbytnio się rozwinąć: gdy tylko zaczynają pęcznieć, kiełkować wręcz, ucinam je jednym szybkim milczeniem; odtąd zdania odczuwają ból fantomowy, a tam, gdzie powinna być puenta, jest nicość.
Nie pozwalam zdaniom zbytnio się rozwinąć: gdy tylko zaczynają pęcznieć, kiełkować wręcz, ucinam je jednym szybkim milczeniem; odtąd zdania odczuwają ból fantomowy, a tam, gdzie powinna być puenta, jest nicość.
Dodaj komentarz