“Ilość stronic w tej książce jest dokładnie nieskończona. Żadna nie jest pierwszą. Żadna nie jest ostatnią. Nie wiem dlaczego, są tak a nie inaczej ponumerowane. Może dlatego, by wykazać, że określenie nieskończoności wymyka się jakimkolwiek cyfrom.”
To cytat z niewielkiej książeczki, która lata temu sprawiła, że czytanie stało się moim światem równoległym. To także takiej urody cytat, że nie sposób go zapomnieć. Można przeczytać setki kolejnych książek, ale ten cytat, i ta książka, i ten autor, będą do nas wracać jak piękny sen, z którego nie chcemy się wybudzić, więc naprędce zamykamy oczy i pozwalamy sobie śnić dalej.
Nie napiszę, co to za książka. Dodam tylko, że na owej słynnej stronicy numer 79. znaleźć można kolejną myśl:
“Jeżeli przestrzeń jest nieskończona, jesteśmy w jakimkolwiek punkcie przestrzeni. Jeżeli czas jest nieskończony, jesteśmy w jakimkolwiek punkcie czasu.”
Teraz już mogę być pewien, że wszyscy wiedzą, o kim mowa.
Dodaj komentarz