Zarys postaci czytającej w kawiarni bliżej niesprecyzowaną książkę. Trudno określić, kim jest, mężczyzną czy kobietą, z czytelniczego mroku wyłaniają się wyraźnie jedynie dłonie trzymające książkę, reszta postaci wygląda jak bohater kreskówki. Siedzę w lokalu naprzeciw i staram się wniknąć w myśli przechodniów, którzy zerkają na osobę czytającą. Co o niej myślą? Czy jej zazdroszczą, że może choćby na chwilę odciąć się od natarczywej rzeczywistości? Czy gardzą nią, bo marnuje cenny czas, a czas to pieniądz, więc pewnie nie musi martwić się o pieniądze, bo ma ich w sam raz, albo zbyt dużo? Czy są wielce zdziwieni, bo dawno nie widzieli, aby ktoś czytał w miejscu publicznym? Czy zastanawiają się, co to za książka, co się w niej kryje, co się za nią kryje?
Przechodnie samotnie pędzą ku swoim światom i zaświatom; osoba czytająca, po wielogodzinnych zmaganiach z tekstem, wychodzi w końcu z kawiarni i dołącza do tłumu przechodniów.
Dodaj komentarz