Wszyscy jesteśmy uwikłani w literaturę. Myślę, że uwikłani to dobre słowo, oddające całe spektrum emocji związanych z postrzeganiem słowa pisanego. Uczestnicząc w festiwalu literackim, jako postronny obserwator i słuchacz, konstatuję, że zaliczam się do grona tych, którzy właśnie w literaturze szukają odpowiedzi na wielkie pytania. Wiem, że nic nie wiem, ale chcę wiedzieć więcej, chcę doświadczać całej tej różnorodności, tej wielości głosów i perspektyw. Cieszy mnie wielce sytuacja, gdy poznaję tajniki pisania felietonów przez dwie osoby równocześnie (Sylwia Chutnik, Grazyna Plebanek, Alfabet Wojtusika), gdy poznaję niuanse literackie między Śląskiem i Zagłębiem (Anna Cieplak, Zbigniew Rokita, Marcin Mońka), gdy popularne błędy językowe zostają pięknie zdemitologizowane (Maciej Makselon), gdy zaczynam rozumieć genezę współczesnych trendów literackich (Justyna Sobolewska, Paulina Surniak, Paulina Małochleb, Łukasz Wojtusik), gdy historie awansu społecznego prowadzą do najgłębszych prawd o nas samych, jak i ukazują wielopokoleniowe marzenia o lepszym życiu (Wojciech Bonowicz, Maciej Jakubowiak, Agata Kasprolewicz), gdy Śląsk Cieszyński staje się dla mnie bardziej zrozumiały i swojski (Michael Morys-Twarowski, Adam Miklasz, Stasia Budzisz), gdy poznaję tajniki procesu twórczego (Anna Dziewit Meller, Maciej Marcisz, Maciej Jakubowiak), gdy poznaję moich ulubionych autorów, debatujących nad znaczeniem opowiadania we współczesnej literaturze (Grzegorz Bogdał, Maciej Jakubowiak, Paulina Małochleb), gdy proza Pilcha jest analizowana, dekonstruowana i wywyższana pod literackie niebiosa (Przemysław Czapliński, Ryszard Koziołek), gdy antropocen i kryzys klimatyczny jest wyjaśniany w całej rozciągłości przez aktywistów i ostatnich obrońców ludzkości (Jan Mencwel, Jacek Karczewski, Szymon Opryszek, Maria Krześlak-Kandziora), i wreszcie gdy “Dzienniki” Pilcha stają się punktem wyjścia do rozmowy o autokreacji, starości i szukaniu ratunku w języku (Wojciech Bonowicz, Przemysław Czapliński, Agata Romaniuk). Szkoda tylko, że nie ma fizycznej możliwości uczestniczenia we wszystkich spotkaniach i panelach. Jak zawsze, chciałoby się więcej. Pozostaje mi tylko polecanie książek autorstwa wszystkich wymienionych tu osób, w ramach wspólnej sprawy, wspólnego czasu, wspólnej historii, której spoiwem niech stanie się to jedno zdanie: wszyscy jesteśmy uwikłani w literaturę.
.
.
Refleksje w związku z Festiwalem Słowa im. Jerzego Pilcha – Granatowe Góry – w Wiśle – 30.5-1.06.2024
Dodaj komentarz