Nazwy dni różnią się między sobą: noc ma tylko jedną nazwę.’
Niby nic się nie dzieje wielkiego w tym zdaniu. Prosta konstatacja, trochę zabaw z semantyką i logiką. A jednak nie daje mi ono spokoju. Jest to bowiem kolejny raz, gdy lakoniczne stwierdzenie faktu wyważa drzwi do nieznanego wcześniej świata. Dlaczego, pytamy, tak jest? Dlaczego ten aforyzm zdaje się być dowodem na wyższość języka nad rzeczywistością? Dlaczego noc ma tylko jedną nazwę? Dlaczego nieujawniona wcześniej prawda ma w sobie tyle piękna?
.
.
Źródło cytatu: Myśli, Elias Canetti, PIW, 1976, przekład Janusz Danecki, s. 20

Dodaj komentarz