Najlepsze teksty powstają w semantycznej malignie, w literackiej gorączce. Pisarz ledwo widzi przed sobą pisane słowa, nie jest pewien, co chwilę temu uwiecznił w piśmie. Niemniej pisze dalej, nieustannie; nie zauważa, że minął dzień, minęła noc, a dostępne mu wyrazy nie wykazują oznak wyczerpania. Coraz ich więcej, wciąż przybywają nie wiadomo skąd, a on wierzy, że te najlepsze uda mu się przygarnąć, okiełznać i zamienić w czyste złoto.
Dodaj komentarz