Bycie pisarzem to mniej lub bardziej udolna próba usytuowania się między zwykłym człowiekiem, czytelnikiem, a człowiekiem niezwykłym, myślicielem. Granica jest rzecz jasna umowna i podlega różnorakim wyjątkom, ale generalnie tak jest: pisarz aspiruje do wielkości innych, czerpie z nich inspirację, chciałby nawet zostać tym wielkim mędrcem, ale ma świadomość, że nie posiada odpowiednich ku temu talentów, opowiada więc tylko historie o mędrcach i myślicielach. A czytelnik? Czytelnik w akcie czytania dysponuje największą wolnością, nic nie musi, do niczego nie aspiruje, tylko asystuje tej nierównej walce pisarza z myślicielami.
Dodaj komentarz