“Człowiek nie jest liczbą. Jego motywy, myśli, odczucia , to, kim pragnie być i za kogo chce uchodzić, jego niepokoje, zamiłowania, uciechy, cierpienia, żądze nie są czymś jednoznacznym, nie dają jakiejś jednoznacznej sumy, z całą pewnością nie podlegają matematyce. “
I być może o to właśnie chodzi wszystkim powieściopisarzom, poetom, prozaikom, literatom, baśniopisarzom, wszystkim ludziom pióra: by odrealnić ludzkie życie i nadać mu inny wymiar, niejednoznaczny, wyobrażalny, choć nie do uchwycenia statystykami i numerycznym przyporządkowaniem; człowiek jako stwórca matematyki, który zarazem nie chce być jedną z nieskończonych liczb, dobrze mu jednak wśród słów, bo tylko one potrafią, właściwie użyte, unicestwić matematyczność świata, w zamian oferując nam idee w stanie czystym, nieskalanym ani jednym działaniem na liczbach, oferując idee, które można zrozumieć jedynie wówczas, gdy przestaniemy je dodawać i odejmować, wówczas, gdy skupimy się na jednej, zaczniemy ją dogłębnie analizować, i gdy okaże się, że ta jedna potrafi zastąpić wszystkie inne.
Źródło cytatu: “Ludzie myśli, ludzie władzy, historia”, Golo Mann, Oficyna Literacka, 1997, przekład Elżbieta Paczkowska-Łagowska, s. 35
Dodaj komentarz