Pisze się w końcu po to, żeby poprzez jedną opowieść opowiedzieć o czymś zupełnie innym, tak innym, że tej inności żaden pisarz nie potrafiłby zdefiniować, i mimo że wszyscy, łącznie z czytelnikami, są świadomi tej mistyfikacji, z wielką przyjemnością podążamy za tą opowieścią, żeby dowiedzieć się czegoś, czego nigdzie indziej byśmy się nie dowiedzieli, czego do końca nie rozumiemy, a co może się zarazem okazać dla nas zbawienne, kiedyś, gdzieś.
Dodaj komentarz