W 2004 roku angielski historyk Felipe Fernandez-Armesto pisał, że badania nad sztuczną inteligencją wywołują spekulacje, że inne istoty, przez nas stworzone, mogą posiadać wszystkie te cechy, które czynią nas ludźmi. […] Moglibyśmy zamieszkiwać świat razem z ludźmi, którzy mają ludzkich stwórców zamiast ludzkich przodków. Obawa ta, wyrażona dokładnie dwadzieścia lat temu, przez angielskiego historyka, wybrzmiewa dziś z niesłychaną mocą. ChatGPT zdaje się wykazywać ludzkie zrozumienie rzeczy, tego, jak działa świat i jak poruszać się w nim za pomocą języka. Daleko nam jeszcze, mam nadzieję, do robotów czy androidów, które miałyby symulować nas w pełnym tego słowa znaczeniu. Jednakże niektórzy mówią, że AGI, ogólna sztuczna inteligencja – o ile kiedyś powstanie, a wszystko wskazuje na to, że jesteśmy coraz bliżej tej chwili – będzie kolejnym etapem w ewolucji człowieka. Ale etapem niebiologicznym. Tak jakbyśmy już byli u kresu możliwości natury, co zresztą jest już zauważalne w wielu dziedzinach. Medycyna estetyczna, inżynieria genetyczna czy implantologia sprawiają, że ciało człowieka jest traktowane jako maszyna, której elementy można nie tylko naprawiać, ale też wymieniać na nowe (sztuczne lub organiczne implanty) lub używane wcześniej przez inne osoby. Jednakże w tej wizji, gdzie AGI jest superinteligencją, nie wymagającą żadnego ciała, posiada zarazem wszelkie cechy ludzkie – umysł, świadomość, pamięć, wolną wolę, ambicje, pragnienia, marzenia. Stworzona przez nas, jest jednym z nas, stworzona na nasze podobieństwo, jednocześnie jest bytem obcym, nieludzkim, którego działanie i intencje pozostaną dla na zawsze zagadką. Być może prawdą jest stwierdzenie, że jeśli AGI stanie się samoświadome, to nawet nie zauważymy, kiedy się to stało.
Źródło cytatu: Więc myślisz, że jesteś człowiekiem. Krótka historia ludzkości, Felipe Fernandez-Armesto, str. 17
Dodaj komentarz