O, jakże kuszące, z perspektywy pisarza, jest odmłodzenie narratora własnej książki: widzieć świat ponownie oczami młodości, nawet jeśli się już jej nie pamięta, ale tylko wyobraża, i ta wyobraźnia pozwala na takie ekstrawagancje, co w słowach narratora, pełnego optymizmu, zarażonego witalnością świata, odnajduje pokłady minionych lat, pozornie nie do odzyskania, chyba że zastosuje się sieć wspomnień, pełną dziur i wybrakowań, wtedy pisarz może choć na moment odzyskać wiarę we własne przeznaczenie.
Dodaj komentarz