Żyjemy w świecie nadmiaru. Wszystkiego wydaje się być zbyt dużo, co może przytłaczać i powodować frustrację, lecz zarazem może też skłaniać do wyszukiwania cennych idei, zdań, książek, które albo przetrwają próbę czasu, abo niosą ze sobą taką nadzieję. Jako wartościowe, odkrywcze, nietuzinkowe, zmuszające do refleksji.
Czytam dużo, ale rzadko kiedy czytam od deski do deski. Większość książek jest tylko napoczęta, albowiem konkurencja nie śpi. O mój czas rywalizują dziesiątki innych, niedoczytanych książek, nowe tytuły, i jeszcze artykuły, reportaże i setki pożywnych tekstów. Chciałoby się przeczytać je wszystkie, ale że jest to absolutnie niewykonalne, niekiedy musi mi wystarczyć jedno zdanie, jedna myśl, którą zapisuję, a w zasadzie przepisuję do notesu, zaznaczam do dalszych dociekań. Jednakże ta jedna idea okazuje się zazwyczaj na tyle interesująca, że warto się nad nią na chwilę pochylić, i zastanowić się, co począć z nią dalej.
Stąd pomysł na prowadzenie codziennych zapisków w tym miejscu. Pragnę odnotowywać tutaj idee gdzieś przeczytane, ale potem pominięte, gdzieś odnalezione, a potem zapomniane. Wracam tym sposobem także do książek już przeczytanych, z których niewiele dziś zostało w mojej pamięci. Ratunkiem okazują się notatki, zakładki i zakreślenia, które odnajduję po latach w moim archiwum. To dzięki nim bez trudu odnajduję fragmenty, które nadal mają znaczenie, lub dopiero teraz widzę je w pełnej krasie.
Istnieje cały wszechświat zapomnianych idei, zapomnianych książek, niedostrzeżonych w porę odkryć i wynalazków, niedocenionych twórców, zignorowanych ostrzeżeń, zlekceważonych mądrości, pominiętych geniuszy.
Dajmy im drugą szansę.
Mottem, które będzie osnową wszelkich zamieszczanych tu rozmyślań, niech staną się słowa Jerzego Pilcha:
Książek nie czyta się po to, aby je pamiętać. Książki czyta się po to, aby je zapominać, zapomina się je zaś po to, by móc znów je czytać.
Źródło cytatu: Bezpowrotnie utracona leworęczność, Jerzy Pilch
Dodaj komentarz