Unikając z premedytacją pisania powieści, mogę skupić się na tym, co istotne, i opisać efekty tego skupienia w znacznie krótszej formie, w jednym akapicie albo w jednym zdaniu, składając hołd precyzji i esencjonalności, czego przykładem jest to właśnie zdanie, które jednakże miałbym ochotę ciągnąć w nieskończoność, tak dobrze mi się w nim istnieje, jakby całe moje istnienie można sprowadzić do tego jednego zdania.
Dodaj komentarz